واهی

p@√!$√ # }{ #:

خنده های مضحک

قهقهه های الکی

لبخندهای بی غرور

همه اش ارزانی خودم

برای این نفس کشیدن های پوچ و واهی

و من زنده ام های بی معنی

و زندگی میکنم های بی منطق

در انتهای ناامیدی های ممتد

و شکست های پرافتخار

که تو هیچی

که تو پوچی

تو خسی

خاشاکی

و همه اش را مدیون تو ایم

درد های ناتمام

اشک های بی اختیار

اختیار های نداشته

همه اش با هم جمع میشود

همه اش یک جا

گوشه ی قلبم

و کنج مغزم

و ناخودآگاهم

که خفه شو

که تو که هستی

بمان باخیال مبهوتت

پشت این خلوت تنهایی

توی این شهر شلوغ

که خیال ها متهم اند

و خیال هیچ کس نیست خیال تو

جاده ی زندگی...